حمامی که با یک شمع گرم ، نگاه داشته میشد
حمام شيخ بهايي مربوط به دوره صفويه است كه با مهندسي شيخ بهايي ساخته شده است، سيستم گرمايي اين حمام از شاهكارهاي مهندسي با استفاده از قوانين فيزيك و شيمي محسوب مي شود. آب اين حمام با سيستم «دم و گاز» يعني از گاز متان فاضلاب مسجد جامع و چكيدن روغن عصارخانه شيخ بهايي كه در مجاورت حمام قرار دارد روشن مي شده است. عصارخانه محلي براي تهيه روغن از دانه هاي روغن بوده است. اين حمام با استفاده از اين سيستم پيچيده مهندسي به مدت طولاني تنها با يك شمع روشن مي شده است. اين حمام از نظر معماري مانند ساير حمام هاي دوره صفويه داراي ويژگي هاي آن دوران است.
اين حمام متروكه در فهرست آثار ملي كشور به ثبت رسيده است.
متاسفانه تا مدتی پیش این حمام تاریخی به ذباله دانی و محل تجمع افراد معتاد تبدیل شده بود و جالب اینکه این حمام ۳۰ وارث پیدا کرده بود !!
چندی پیش حفاظت از این اثر منحصر به فرد آغاز شد و به زودی مرمت آن آغاز خواهد شد .
حمام شيخ بهايي در شعاع يكصد متري جنوب گنبد نظام الملك (جنوب مسجد جامع عتيق) در محله «در دست» قرار دارد. تاريخ ساخت آن را سال 1065 عنوان ميكنند و طراحي آن را به شيخ بهايي نسبت ميدهند. در اقوال آمده كه اين حمام اسرار آميز خزينهاي دارد كه آب آن خودكار و بدون مصرف انرژي مستقيم گرم ميشده است. البته بنا بر نظر رايج انرژي گرمايي حمام از گاز و انرژي مالي فضولات و فاضلاب تامين ميشده كه از طريق سفالينههاي تهيه شده و مكش گازهايي چون متان و اكسيد گوگرد استفاده مي كرده است. حمام شيخ بهايي بنايي عمومي بوده كه به مرور در تصرف اشخاص درآمده و گفته ميشود زماني حتي كارگر حمام نيز ادعايي از حمام داشته است. در حال حاضر تا پيش از تملك نزديك به 30 نفر ادعاي سرقفلي و مالكيت اين اثر را داشتند.
توسط <-
PostAuthor->
|
